ملودي خاكستري

ای کبود پر باران، ابر!

در سرت اندیشه باریدن آیا هست؟

آسمان غرید،

                      بر زمین خشک بارید.

                     همچنان یکریز می بارید!

سیل بنیان کن به راه افتاد.

                              ابر در سر فکر باران داشت!!